عید مبعث

 

روزگاری بود میوه اش فتنه ،

خوراکش مردار ،

 زندگی اش آلوده ،

 سایه های ترس شانه های بردگان را می لرزاند .

 تازیانه ستم ، عاطفه را از چهره ها می سترد .

تاریکی ، در اعماق تن انسان زوزه می کشید

 و دخترکان بی گناه ، در خاک سرد زنده به گور می شدند .

و در این هنگام بود که

محمد (ص) بر چکاد کوه نور ایستاد و زمین در زیر پاهای او استوار گردید .

 آن شب ، شب بیست و هفتم رجب بود .

محمد (ص) غرق در اندیشه بود كه ناگهان صدایی گیرا و گرم

 درغار پیچید : بخوان! بخوان به نام پروردگارت كه بیافرید ،

 آدمی را از لخته خونی آفرید ،

 بخوان كه پروردگار تو ارجمندترین است ،

 همو كه با قلم آموخت ،

 و به آدمی آنچه را كه نمی دانست بیاموخت . . .

 

مبعث پیامبر صلح و دوستی بر همگان مبارکباد

 

دوباره جمعه آمد و یاد تو کردیم ........ما را ببخش که فقط جمعه غروب..............

از فراقت به جواني همگي پير شديم
بي تو از وادي دنيا همگي سير شديم
 
بي خود از حادثه ي عشق تو ديوانه و مست
عاشق کوي تو گشتيم و زمين گير شديم
 
تا که وصفي ز کمان و خم ابروي تو رفت...
در پي ديدن رويت همگي تير شديم
 
از کمان خانه ي زلفت همه بالا رفتيم
در سراشيبي ابروت سرازير شديم

گو گدايان در اين خانه بيايند که ما
از گدايي به در تو همگي مير شديم

شهادت حضرت زینب (س)

درباره حضرت زينب عليها السلام

حضرت زينب عليها السلام در پنجم جمادي الاولي سال پنجم هجرت در مدينه منوره چشم به جهان گشود . مادرش حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها و پدرش امام علي عليه السلام بود. او را ام الکلثوم کبري، و صديقه صغري مي‏ناميدند . از القاب آن حضرت، محدثه، عالمه و فهيمه بود.

حضرت زينب عليها السلام  در پنج‏ سالگي مادر خود را از دست داد و از همان دوران طفوليت ‏با مصيبت آشنا گرديد . در دوران عمر با برکت ‏خويش، مشکلات و رنج‏هاي زيادي را متحمل شد، از شهادت پدر و مادر گرفته تا شهادت برادران و فرزندان، و حوادث تلخي چون اسارت و . . . را تحمل کرد .

عقيله بني هاشم و همسر و فرزندان

نسب نبوي، تربيت علوي، و لطف خداوندي از او فردي با خصوصيات و صفات برجسته ساخته بود، طوري که او را «عقيله بني هاشم‏» مي‏گفتند . با پسر عموي خود «عبد الله بن جعفر» ازدواج کرد و ثمره اين ازدواج فرزنداني بود که دو تن از آن‏ها (محمد و عون) در کربلا، در رکاب ابا عبد الله الحسين عليه السلام شربت‏ شهادت نوشيدند.

تاريخ وفات و مرقد مطهر حضرت زينب عليها السلام

نظر معروف اين است که آن حضرت پس از شهادت امام حسين عليه‏السلام بيش از يک سال و نيم زندگي نکرد و در 15 رجب سال 62 هجري قمري، در 56 سالگي از دنيا رفت و مرقد مطهر ايشان در سوريه مي باشد.

آن روح زلال و صیقلی زینب (س) بود

آیینه غیرت علی (ع) زینب (س) بود

هر چند امام و مقتدا بود حسین(ع)

پیغمبر کربلا ولی زینب (س) بود

میلاد حضرت علی (ع)

میلاد مسعود و خجسته

 امیرالمومنین حضرت علی ابن ابیطالب (ع)

 مبارکباد

آن روز که یک مسیحی عاشق علی علیه السلام شد 

ادامه نوشته

امام زمان (عج)

عصر یک جمعه دلگیر

دلم گفت :بگویم ٬ بنویسم

که چرا عشق به انسان نرسیدست

چرا آب به گلدان نرسیدست

و هنوزم که هنوز است

غم عشق به پایان نرسیدست

بگو حافظ دلخسته ز شیراز بیاید بنویسد

که هنوزم که هنوز است

چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیدست

 و چرا کلبه ی احزان به گلستان  نرسیدست

عصر این جمعه دلگیر

وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس

تو کجایی گل نرگس ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اللهم عجل لولیک الفرج

میلاد امام محمد تقی جواد الائمه (ع)

 

ولادت فرخنده و مسعود

 نهمين آيت سروری و پيشوای کرامت و بخشندگی،

 امام محمد تقی عليه السلام

مبارک باد

زینتِ بخشندگان، امام جواد (ع) می آید تا زمین مدینه،

یک بار دیگر مولودی دیگر از نسل هابیل را به شادباش بنشیند.

 می آید تا چشمان آسمان را به روشنی سیمایش روشن شود و

 لاهوتیان و ناسوتیان را در شادی میلاد خویش فرو برد.

کبوتر دل در هوای طواف گنبد نورانی کاظمین ،

 پر می گشاید تا همراه با فرشتگان الهی؛

حرم مطهرش را با بال های خود غبار بروبد و دیده را به ضریح او روشن سازد.

 در زاد روز مولود مبارک رجب،

با یک آسمان نیاز از یگانه بی همتا می خواهیم

در دریای بی کران بخشش جوادالائمه غرقمان سازد و

 در زمره شیفتگان واقعی او قرارمان دهد.

میلاد حضرت علی اصغر (ع)

دهم رجب المرجب

 ولادت باسعادت کوچک ترین یاور کربلایی و بزرگ ترین باب الحوائج الی الله

شش ماهه حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام)

حضرت علی اصغر علیه السلام

 فرخنده باد

اصغر (ع) که شکوفه بهار عشق است

بشکفته گلی ز شاخسار عشق است

با خنده ز مرگ سرخ کرد استقبال

این خاطره نیز شاهکار عشق است

دهم رجب سال 60 قمری  است. خانه امام حسین (ع) دوباره نور باران می شود و از پنجره کوچک آن، آسمان مدینه روشن می گردد. برای حسین (ع) دسته گلی زیبا فرو فرستاده بودند. اشک شوق و برق شادی او بر صورت نوزاد می نشیند و گلبرگ رخش را با شبنم صبحگاهی، با طراوت تر می سازد. خدا به حسین (ع) پسری دیگر عطا فرمود که نیازمند و غنی بر نامش دخیل بسته اند و قنداقه زیبایش را قبله نیازهای خود ساخته اند.

نامش را علی نهاد. مانند دو پسر دیگرش و عشقی بیکرانه از محبت پدر و مولای خویش علی (ع) را به تصویر کشید. نامش را علی نهاد و فرمود که اگر خدا هزار پسر به او دهد، همه را علی نام خواهد نهاد. آری، او هم علی بود که شکوه و نامت، بلندتر از آسمان بود و زیباتر از صبح و روشن تر از باران.

عبدالله رضیع (شیرخواه) یا علی اصغر، فرزند سیدالشهداء، امام حسین (ع)، مادرش نیز، رباب، دختر امرء القیس بن‌ عَدِيّ.

آغوش مهربان پدر تو را در خود جای می دهد و چشمان او بر تو می گرید. تو مولود کربلایی. تو شش ماهه عاشورایی. تو آمده بودی که فقط در قافله عشاق بمانی. تو آمده بودی که همسفر کربلا شوی. تو آمده بودی که حج را ناتمام بنهی. میلاد تو شادی را غریبانه کنار می زند و اشک را در چشمان همه جاری می سازد. آخر، تو از زندگی، فقط عطش و شهادت را دریافتی. تو آمده بودی که به شهادت آبرو دهی. تو کوچکترین قربانی هستی؛ اما با همه کوچکی، حماسه ات بی هماورد بود و نام تو در ردیف اول عشقبازان عاشورا حک شد. سلام بر نام بلندت که زمزمه مستان است، ای علی اصغر (ع).

 

شعری با حال و هوای این روزها

 به مناسبت حال و هواي اين روزهاي كشور

 و سخنان تاريخي مقام معظم رهبري در

 نماز جمعه اخير تهران

ديشب اين طبع، بي‌قرار شما
خواست عرض ارادتي بكند
دست كم از دل شكسته‌تان
واژه‌هايم عيادتي بكند

***

چشم بد دور، عمرتان بسيار
كس نبيند ملالتان آقا!
ما نمرديم خون دل بخوري
تخت باشد خيالتان آقا!

***

چيست روباه در مصاف شير؟!
چه نيازي به امر يا گفته؟!
تو فقط ابرويي به هم آور
مي‌شود خواب دشمن آشفته

***

هست خاموشي‌ات پر از فرياد
در تو آرامشي است طوفاني
«الذي انزل السكينه» تو را
كرده سرشار از فراواني

***

واژه‌ها از لبت تراويدند
پرصلابت، پرعاطفه، پرشور
آفريدند در دل مردم
عزت، آمادگي، حماسه، حضور

***

اين حماسه همه ز يمن تو بود
گرچه از آن مردمش خواندي
رهبرا! تا ابد ولي محبوب
در دل عاشقان خود ماندي

***

سهم دلدادگان تو سلوي
قسمتِ دشمنان تو سجيل
رهبري نيست در جهان جز تو
كه ز امت چنين كند تجليل

***

نسل سوم چو نسل اول هست
با شعف با شعور با باور
جاري است انقلاب چون كوثر
هان! «فصل لربك وانحر»

***

گرچه در باغ سينه‌ات داري
لطف‌ها، مهرها، محبت‌ها
گفتي اما نمي‌روي چو حسين
تا ابد زير بار بدعت‌ها!

***

ناگهان در نماز جمعه شهر
عطر محراب جمكران گل كرد
بغض تو تا شكست بر لب‌ها
ذكر يا صاحب الزمان (عج) گل كرد

***

جان ايران! چه شد كه جانت را
جان ناقابلي گمان كردي؟!
آبروي همه مسلمانان
اشك ما را چرا درآوردي؟!

***

جسم تو كامل است، ناقص نيست
مي‌دهد عطر يك بغل گل ياس
دستت اما حكايتي دارد...
رَحِمَ اللهُ عَمِي العباس!