سال نو مبارک

سلام بر بهار مردمان و شادابی روزگاران!

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند!

سالها _هجری و شمسی _همه بی خورشیدند

سیر تقویم جلالی به جمال تو خوش است

فصل ها را همه با فاصله ات سنجیدند

تو بیائی همه ثانیه ها ،ساعت ها

از همین روز ،همین لحظه ،همین دم ،عیدند!

این بهار، این سال ، و این نوروز را با یاد تو آغاز می کنیم

تا ظهورت را در همین بهار در آغوش گیریم و آن "روز نو" را در روز های

همین نوروز ، شاهد باشیم و" شادابی روزگاران" را در

سایه سار" بهار مردمان" نظاره کنیم!

السلام علی ربیع الانام و نضره الایام...

رسم "بهاری بودن" در خزان های دیر پا،به ما آموخته است

گوهر انتظار را آنچنان در قلب های خود نگهبانی کنیم که هر روز

درخشان تر شود و یاءس و نا امیدی را آنچنان جواب کنیم که

فرسنگ ها از ما دور شود و به مرگ گراید!

سالی را آغاز می کنیم که می خواهیم سرشار از توفیق خدمتگزاری

باشد و همراه با عبودیت و تلاش ، تا لبخند مهر از این مرزبانی بر

چهره مولای زمان بنشیند و تبسم رضایت او _که رضای الهی است_

قرین کارنامه مان شود

 

امام زمان (عج)

دیگر برای هجر تو ما را شکیب نیست

مائیم آشنای تو واکن ! غریب نیست

هر لحظه ای که میگذرد این سوال ماست

یعنی ز وصل روی تو ما را نصیب نیست

درد فراق را به کدامین طبیب بریم

رفع غم حبیب به کار طبیب نیست

مناجات امیرالمومنین حضرت علی (ع)

قسمتی از مناجات حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام

این مناجات از زبان مردی است که در کمالات و ارش‌های انسانی و الهی

در اوج بوده است و خود را در قیاس با حق لایزال می‌نگرد و به کوچکی

 انسان در برابر خداوند معترف است.

 همه‌اش درس خداشناسی و انسان‌شناسی است...

اللهم انی اسئلک الامان یوم لا ینفع مال و لا بنون الا من اتی الله بقلب سلیم

مولای یا مولای انت المولی و انا العبد و هل یرحم العبد الا المولی

مولای یا مولای انت المالک و انا المملوک و هل یرحم المملوک الا المالک

مولای یا مولای انت العزیز و انا الذلیل و هل یرحم الذلیل الا العزیز

مولای یا مولای انت الخالق و انا المخلوق و هل یرحم المخلوق الا الخالق

مولای یا مولای انت العظیم و انا الحقیر و هل یرحم الحقیر الا العظیم

مولای یا مولای انت القوی و انا اضعیف و هل یرحم الضعیف الا القوی

مولای یا مو لای انت الغنی و انا الفقیر و هل یرحم الفقیر الا الغنی

مولای یا مولای انت المعطی و انا السائل و هل یرحم السائل الا المطعی

مولای یا مولای انت الحی و انا المیت و هل یرحم المیت الا الحی

مولای یا مولای انت الباقی و انا الفانی و هل یرحم الفانی الا الباقی

مولای یا مولای انت الرازق و انا المرزوق و هل یرحم المزروق الا الرازق

مولای یا مولای انت الکبیر و انا الصغیر و هل یرحم الصغیر الا الکبیر

مولای یا مولای انت الهادی و انا الضال و هل یرحم الضال الا الهادی

مولای یا مولای انت الرحمن و انا المرحوم و هل یرحم المرحوم الا الرحمن

مولای یا مولای انت الدلیل و انا المتحیر و هل یرحم المتحیر الا الدلیل

مولای یا مولای انت الغفور و انا المذنب و هل یرحم المذنب الا الغفور............

مناجات با خدا

الهی ! فضل ترا کران نیست و شکر ترا زبان نیست

الهی ! دلی ده که در شکر تو جان بازیم و جانی ده که کار آن جهان سازیم

الهی ! دانایی ده که از راه نیفتیم و بینایی ده که در چاه نیفتیم

الهی ! یقینی ده که در آز بر مات باز نشود و قناعتی ده که صعوه حرص ما باز نشود و چشم امید ما جز بر روی تو باز نشود

الهی ! دستم گیر که دست آویز ندارم وغذرم بپذیر که پای گریز ندارم

الهی ! مگوی که چه آورده اید کگه درویشانیم و مپرس که چه کردهاید که رسوایانیم

الهی ! تحقیقی ده تا از دنیا بیزار شویم و توفیقی ده که در دین استوار شویم

الهی ! اگر با تو نمیگویم افگار می شوم و چون با تو می گویم سبکبار می شوم

الهی ! بساز کار من و منگر به کردار من

مناجات

الهی! یاد تو میان دل و زبان است و مهر تو میان سر و جان 

یافت تو زندگانی جان است و رستخیز نهان

ای ناجسته یافته و دریافت نادریافته.

یافت تو روز است که خود برآید ناگهان!

او که تو را یافت نه به شادی پردازد و نه به اندهان.

                                                                خواجه عبدالله انصاری

بنده پروردگار

گویند بایزید گفت:

 اگر نکیر و منکر در قبر مرا پرسند که پروردگار تو کیست؟

 به آنها می گویم : 

از من مپرسید،از پروردگار من سوال کنید 

که بنده ی تو  کیست؟ 

 

مناجات

پروردگارا

خود را تقدیم تو میدارم
با من کن و از من ساز
آنچه  خود اراده می کنی
از اسارت نفس رهایم کن
تا انجام اراده ات  را بهتر توانم.
مشکلاتم را بگیر
تا پیروزی بر آنها شاهدی باشد،
برای کسانیکه  با قدرت تو،عشق تو
و راه تو یاریشان خواهم داد
باشد که همیشه  بر اراده تو گردن نهم