زیتون

بهار، تغییر طبیعت و تحول زمین از سستی به نشاط و طراوت دوباره است.

بهار، آغاز زندگی تازه و پایان فصل خزان بی روح پاییز و سردی زمستان است که با آمدن آن سبزی و خرمی نمایان می شود.

درباره پیدایش نوروز در روایتی آمده است که نیشکر را جمشید شاه ایران در این روز یافت و مردم از خاصیت آن متحیر شدند پس جمشید دستور داد تا از شهد آن شکر ساختند و به مردم هدیه دادند،  از این رو آن را نوروز نامیدند.

در روایتی دیگر آمده که اهریمن‌، بلای خشکسالی و قحطی را بر زمین فرو نشاند اما جمشید به جنگ اهریمن رفت و عاقبت او را شکست داد آن گاه خشکسالی روی زمین از بین رفت و جمشید بر زمین سبزه کاشت که رسم سبزه نشاندن در ایام نوروز از آن زمان تا به امروز باقی مانده است.

ایرانیان جشنها و آیینهای زیادی دارند که جذابترین آنها آیین نوروز باستانی است.

ایرانیان هنگام تحویل سال نو ، سفره هفت سین پهن می کنند که هر کدام از اقلا‌م آن نمادی از جهان هستی و طبیعت است.

"سیر" : نماد گندزدایی و پاکیزگی .

"سرکه" : نماد پاک شدن و پاکی محیط و زدودن آلودگی.

"سنجد" : نشانه عشق و مهر.

"سمنو" : نماد خوبی و رشد.

"سبزه" : موجب فراوانی‌, برکت و خوشبختی و شادی.

"سیب" : نماد زایش و برکت در بین مردم ایران زمین.

"قرآن" : کتاب آسمانی مسلمانان , نشانه استواری و ایمان.

"سفره" : نماد گستردگی جهان و سفیدی آن نشانه پاکی و سفید بختی.

"آیینه" : نماد جهان بی‌پایان و بارگاه خداوندی.

"شمع" : آرزوی شادی و روشنایی زندگی و شعله افروخته نماد روشنایی و فروزندگی جاودانه.

"ماهی قرمز" : در تنگ بلور نماد روزی حلا‌ل.

"تخم مرغ رنگ شده" : نشانه رنگارنگی نژادهای مختلف بشری و تاکید بر اینکه بنی آدم اعضای یکدیگرند.

"نان": بنیاد تغذیه و در سفره نشانه برکت و روزی.

"گندم" : نماد روزی‌, فراوانی‌, خیر و برکت در زندگی.

به عبارتی دیگر ، عید نوروز به عنوان یکی از بزرگترین و مهیج ترین مظاهر حیات اجتماعی یک ملت از روز نخست فروردین ، روز نو سال جدید آغاز می شود و کهنگی سال قبل که با سرما ، خستگی و تکرار کارها و روزها همراه بوده ، با نوروز به روز نو و سال جدید که طراوت طبیعت آن را ترو تازه ساخته ، تبدیل می شود.

برای واژه " عید" معانی مختلفی گفته اند از جمله " روزفراهم آمدن قوم" و"هر روز که در آن، انجمن یا تذکار فضیلتمند یا حادثه بزرگی باشد" ، گویند از آن رو به این نام خوانده شده است که هر سال شادی نوینی باز آرد.

برخی برآن هستند که اصل واژه " عید" از " عادت" است به علت اینکه آنان (قوم) و فامیل و خانواده ها برگرد آمدن دورهم در آن روز عادت کرده‏اند.

در لغتنامه تاج العروس درباره عید آورده است: عید زمانی است که در آن شادیها و یا اندوه ها، باز می گردد و تکرار می شود.

و در فرهنگ معین در این باره آمده است: عید، روز مبارکی است که در آن مردم جشن می گیرند و شادی می کنند و در این روز به همدیگر عیدی می دهند .

سنت های نوروزی :

نظافت و خانه تکانی ، غسل عید ، نماز عید ، پوشیدن لباس تمیز ، پهن کردن سفره هفت سین ،‌ دعا ، قرائت قران ، هدیه دادن ، دید و بازدید و زیارت اهل قبور از جمله سنت های نوروزی است.

*بسیاری از فقها همچون مرحوم نائینی ، صاحب جواهر، آیت الله حکیم و حضرت امام خمینی (ره) بر غسل روز عید نوروز به عنوان یک تکلیف مستحبی و دستور اخلاقی و بهداشتی توصیه کرده اند .

*شیخ طوسی (ره) فرموده است: نماز ظهر و عصر روز نوروز را که خواندی چهار رکعت نماز با دو سلام (دو رکعت دو رکعت) می خوانی ، رکعت اول پس از حمد ده بار سوره «قدر» رکعت دوم پس از حمد ده بار سوره «کافرون» رکعت سوم پس از حمد ده بار سوره «توحید» رکعت چهارم پس از حمد ده بار سوره «ناس» و «فلق» (معوذتین). و در پایان نماز سجده شکر بجاآور و در آن دعاکن تا خداوند گناهان 50 ساله ات را ببخشد.

*دعابرای روز اول سال، دعا و درخواست خیر وبرکت، موفقیت و سعادت و بالاخره تقاضای تعالی و رشد فضایل انسانی از جمله آداب این روز مقرر شده است.

علامه مجلسی (ره) خواندن این دعا را در نوروز مناسب دانسته است: " اللهم هذه سنه جدیده و انت ملک قدیم اسإلک خیرها و خیرمافیها و اعوذبک من شرها و شرمافیها و استلفیک موونتها و شغلها یا ذالجلال و الاکرام.»

بارالها! این سال جدید است و تو خدایی ازلی و قدیم هستی خیر این سال و خیر آنچه را در این سال پیش می ‏آید، از تو خواستارم و از شر این سال و شرآنچه در این سال پیش خواهد آمد، به تو پناه می برم.

محدث قمی رضوان الله علیه برای هنگام تحویل و لحظه حلول سال جدید این دعا را از برخی بزرگان نقل کرده است: " یا محول الحول والاحوال حول حالنا الی احسن الحال" .