الهی!

 

 

از ما هرکه را بینی معیوب بینی...

 

      هر کردار که بینی همه با تقصیر بینی...

 

   با این همه نه باران بر ما بازمی ایستد ، نه جز گل کَرَم می روید...

 

            

 چون با دشمن به سخط بچندین بری ، پس سود پسندیدگان چه اندازه..؟

 

                                                      

                            و آئین محبان را چه پایان...

 

         

              مقام عارفان را چه حد و شادی دوستان را چه کران...؟

 

 

الهی!

 

        هرچه مرا از دنیا نصیب است به کافران ده...

                     

                      وآنچه مرا از عقبی نصیب است ، به مومنان ده...

       

مرا در این جهان یاد و نام تو بس و درآن جهان،دیدار و سلام تو بس...

 

 

الهی!

 

                 اگر تن مجرم است ، دل مطیع است...

 

                             اگر بنده گنهکار است کرم تو شفیع است...